"ปี 1869"
อย่าตกใจ แค่หมาป่าเอง เร็วซิ เราเกือบกำจัดมันได้แล้ว
มันฉุดฉัน
จับไว้
วิ่งหนี
อย่า เราต้องทำให้เสร็จ ช่วยกันฝังมัน
ถ้ามีใครขุดมันขึ้นมาล่ะ
ขอให้พระเจ้าเมตตาเขาด้วยเถิด
แบรนท์ฟอร์ด 1 ไมล์
"ปี 1969" "เมืองแบรนท์ฟอร์ด รัฐนิวแฮมเชียร์"
- ไง อลัน - สวัสดีครับ มิสแมกรูเดอร์
- สวัสดี อลัน - สวัสดี แฟรงค์
ตามสบาย อลัน
ขอบคุณ บิล
"นายพลแองกัส พาร์ริช"
จับมัน
เตรียมตัวตายได้
พาร์ริช จะรีบไปไหน
มันจะไปที่โรงงาน
"โรงงานรองเท้าพาร์ริช"
เอาสิ
วิ่งไปซุกอกพ่อเลย
เรารอได้
ไง คาร์ล
อลัน เพื่อนเอ๋ย
ฉันมีอะไรจะอวด
ทำอยู่เกือบปี
นี่นัดกับพ่อนายไว้ว่าจะให้เขาดูไอ้นี่
จับสิ
เป็นไง พ่อจะชอบมั้ย
- อะไรเนี่ย - อะไรเหรอ
รองเท้าแห่งอนาคตนะสิ
ถ้ายอดนักบาสสวมล่ะก็ รับรองว่าจะฮิตระเบิดแน่ๆ
ต้องแย่งกันซื้อใส่วิ่งตามแฟชั่น
มีอะไรเหรอ
เปล่า
อลัน
ขอบคุณบ๊อบ
มาที่นี่ทำไม ไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะ มันอันตราย
พ่อ ผมกลับบ้านด้วยนะ
อลัน โดนบิลลี่รังแกอีกล่ะสิ
ลูกต้องเผชิญหน้าเขารู้มั้ย
ถ้าลูกกลัวอะไร ยืนขึ้นเผชิญกับมัน
กลับบ้านไป
- ไม่น่าให้เข้ามาเล่นในนี้นะ - ขอโทษครับ
อ๋อใช่...ว่าจะอวดอะไรฉันเหรอ
รอเดี๋ยวครับ
อะไรกันวะ
ฝีมือใคร
ว่าไง
ผมเองครับ
นึกว่าสกุลใหญ่แล้วยุ่งกับแฟนฉันได้เหรอ
เราเป็นแค่เพื่อนกัน
ไม่แล้วว่ะ
จัดการ
ฉันได้รถมันแล้ว
พวกงี่เง่าเอ๊ย
เขตก่อสร้าง ตึกผู้บริหารโรงงานพาร์ริช
"จูแมนจี้"
แจ๋ว
อลัน
อยู่บ้านเหรอ
อลัน...อีกแล้วเหรอลูก
ขยัน มุ่งมั่น ร่าเริง
แสดงสปิริตของแบรนท์ฟอร์ด...
...สืบทอดบรรพบุรุษที่มาตั้งรกราก
แม้ลมฟ้าอากาศไม่เอื้ออำนวย...
...ผืนดินจะแห้งแล้งปานใด...
เราก็รุ่งโรจน์
เมื่อเช้าจำได้แล้วนะ
เดี๋ยวก็พูดได้น่า
ไปเถอะ
แซม คุยกับอลันเขาก่อน
เราจะไปล่ะนะ
โอเค
แม่บอกพ่อที่ลูกเล่าให้ฟังแล้ว ว่าไม่ใช่ฝีมือบิลลี่คนเดียว
ถ้าพ่อรู้พ่อคงไม่...
ไม่เป็นไรครับ
พ่อภูมิใจในตัวลูก ที่กล้ายืนหยัดสู้หมาหมู่...
...อย่างลูกผู้ชายพ่อแม่จึงตัดสินใจ...
...ว่าจะส่งลูกไปเรียน ที่โรงเรียนชายคลิฟไซด์
ยินดีด้วยจ้ะลูก
โรงเรียนชายคลิฟไซด์
แม่ไม่อยากให้ผมอยู่นี่แล้วเหรอ
อลัน
เราวางแผนไว้ตั้งนานแล้วว่า จะให้ลูกไปเรียนที่นั่นเมื่อลูกพร้อม
สกุลพาร์ริชเรียนที่นั่นตั้งแต่ปีมะโว้ แม้แต่ลุงสกายลาร์ก็เถอะ
ดู
ตึกพาร์ริชด้วย
หอพักนักเรียน
เจ๋ง
เพื่อนๆ ชอบล้อผมเรื่องตระกูลเรา
แล้วพ่อยังจะให้ผม ไปอยู่หอพักชื่อผมอีกต่างหาก
เขาตั้งตามชื่อปู่แกน่ะ
ดี ทำไมพ่อไม่ไปอยู่ซะเองล่ะ
อยู่มาแล้ว
ไม่งั้นไม่ได้ดีมาถึงป่านนี้หรอก
หรือบางทีผมไม่ได้อยากเหมือนพ่อ
หรือบางทีผมไม่ได้อยากนามสกุลพาร์ริช
ไม่ได้เป็นแน่ถ้าไม่ทำตัวดีๆ ไปเอาเสื้อ
งั้นผมยังไม่พร้อมที่จะเรียนที่คลิฟไซด์
เราจะพาแกไปวันอาทิตย์นี้ ฉันไม่อยากฟังแกอีกแม้แต่คำเดียว
ได้เลย
ผมไม่มีวันพูดกับพ่ออีกคอยดู
- เเซม - อย่าน่ะ
- เเซม - อะไร
เปล่า ช่างมันเถอะ
มาทำไม
เอารถมาคืนเธอ
ไม่ต้องหรอก
ผมจะไปเอาคืนจากบิลลี่อยู่แล้ว
ฉันสั่งบิลลี่ไม่ให้รังแกเธอ
ไม่ต้องเปลืองน้ำลายหรอก เอาไว้คุยกันวันหลังเถอะ
เสียงอะไร
ได้ยินด้วยเหรอ
ได้ยินสิ
งั้นมา
ผมเจอเกมประหลาดนี่ที่โรงงาน
เกมเหรอ
จูแมนจี้
"เกมสำหรับผู้ที่..."
"...หาวิธีทิ้งโลกไว้เบื้องหลัง"
"ทอดเต๋าแล้วเดิน" "ทอดคู่ได้ทอดอีกตา"
"ใครเดินถึงเส้นชัยก่อนชนะ"
อยากเล่นมั้ย
ฉันเลิกเล่นเกมแบบนี้มา 5 ปีแล้ว
ซาร่าห์
มันต้องมีแม่เหล็กแน่ๆ เลย
ดูสิ
"ราตรีมันโบยบิน..."
"...เจ้าควรโผผิน..."
"...ให้พ้นจากเจ้าตัวมีปีกเหล่านั้น"
เสียงอะไร
ไม่รู้สิ
- เก็บซะเถอะ - ตกลง
ตายล่ะ
มันนึกว่าผมทอดเต๋า
แปลว่าอะไร "มันนึกว่า"
"เจ้าต้องไปรออยู่ในป่า..."
"...จนกว่าหน้าเต๋าขึ้น 5 หรือ 8"
"เจ้าต้องไปรออยู่ในป่า"
แปลว่าอะไรนะ
26 ปีต่อมา...
ฉันว่าเมืองนี้น่าจะมีโรงแรมชั้นหนึ่งนะ
บ้านนี้เหมาะที่สุด มีเฟอร์นิเจอร์เพียบพร้อม
โอ้โฮ...
ลืมซะสนิทว่าบ้านใหญ่แค่ไหน
จูดี้ ปีเตอร์มาดูนี่เร็ว
ฉันจะเอาตรงนี้ทำที่ต้อนรับ
เอาบาร์ไว้ในห้องนั่งเล่น
ดีจังค่ะ
คุณกับลูกๆ คงมีความสุขมากเลย
จริงๆ แล้ว...ลูกพี่ชายฉันที่เสียไปแล้วน่ะ
ตายพร้อมกับพี่สะใภ้เมื่อหนาวนี้เอง
ยอดไปเลยมั้ย
แน่สิ
เป็นไง ใหญ่พอมั้ยจ๊ะ
ปีเตอร์ไม่ยอมพูดตั้งแต่เกิดเหตุค่ะ
ต๊ายตาย
เสียใจด้วยนะ แย่จังเลย
ไม่เป็นไรค่ะ
เราไม่ค่อยเจอพ่อแม่อยู่แล้ว
ท่านชอบท่องเที่ยวอยู่เสมอ...
...เล่นสกีที่สวิส เข้าบ่อนมอนติคาโล
หรือไม่ก็ท่องป่าดงดิบแอฟริกา
จนไม่รู้ว่าท่านรักเราหรือเปล่า
แต่ตอนเรือยอร์ชของเจ้าชายล่ม...
พ่อแม่เขียนอำลาเราอย่างซาบซึ้ง...
...มีคนเจอในขวดแชมเปญที่ลอยในทะเล
ขอโทษค่ะ
เขาเป็นพ่อแม่ที่รักลูกมาก
ตายเพราะรถชนกันในแคนาดา
ส่งสัญญามานะคะ
พรุ่งนี้เช้าเลยค่ะ
เห็นจะต้องตามช่างกุญแจมา
ปีเตอร์เก็บของเล่นซะนะ
เอากระเป๋าไปไว้บนห้องใต้เพดาน...
...แล้วมากินไอศกรีม...
...กับเบอร์เบิ้นกัน
อะไรน่ะ
หนูไปอยู่โรงแรมดีกว่า
ให้ตายสิ
ไม่เห็นมีขี้ค้างคาวเลย
ปีเตอร์บอกหน้าตาอย่างนี้
นั่นค้างคาวแอฟริกา มีเด็กเคยเห็นในปี 60...
...แต่ที่นิวอิงแลนด์นี่ไม่มีหรอก
ก็ปีเตอร์เห็นนี่
จะเป็นตัวอะไรก็แล้วแต่ ตอนนี้มันไปแล้ว
แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมห่วง เกี่ยวกับบ้านนี้หรอก
งั้นคุณห่วงเรื่องอะไร
บอกตามตรงนะ...
...ผมไม่อยากอยู่ในบ้านที่มีฆาตกรรมหรอก
ฆาตกรรมเหรอ
อลัน พาร์ริช ผมว่าพ่อเขาฆ่านะ
ในบ้านมีที่ซ่อนศพได้เป็นพันๆ แห่ง
โดยเฉพาะถ้าหั่นศพซะก่อน
เอ้าข้างบนน่ะ
อย่าไปโรงเรียนสายตั้งแต่วันแรกนะจ๊ะ
ไม่เห็นค้างคาวซักตัวเลยครับ
ได้ยินมั้ย
บ้านนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวซักอย่าง
เหลือเชื่อเลยว่าถูกครูใหญ่เชิญ ทั้งๆ ที่ไปเรียนได้แค่วันเดียว
อาจะทำยังไงดีเนี่ย
ทำใจให้สบายแล้วกินข้าวเย็นให้เสร็จๆ...
...แล้วคุยกันเรื่องอื่นดีกว่า
เรารู้แล้วว่าทำไมบ้านนี้ขายถูก
26 ปีที่แล้วอลัน พาร์ริชอยู่ที่นี่
จู่ๆ วันนึงเขาหายตัวไป...
...เพราะถูกพ่อแม่สับเป็นชิ้นๆ แล้วซ่อนไว้ในฝาผนัง
พอกันที อาเบื่อฟังเรื่องโกหกเธอเต็มทีแล้ว
หนูถูกกักบริเวณ
ดี เมืองนี้ไม่มีที่ให้เที่ยวอยู่แล้ว
แต่หนูจะบอกให้ว่า...
...นั่นไม่ใช่เรื่องโกหก
ได้ยินเสียงอะไรมั้ย เมื่อกี้
พี่คิดถึงพ่อกับแม่มั้ย
ไม่
โกหก
ขืนพี่ไม่เลิกปั้นเรื่องโกหก เขาจะพาพี่ไปหาหมอนะ
เธอน่ะสิ...ถ้ายังไม่ยอมพูดซักที
ถ้าอาติดอยู่ที่อำเภอ แล้วจะโทรมาบอกนะ
เดี๋ยวรถโรงเรียนก็มารับแล้ว
มีกุญแจบ้านใช่มั้ย
ฟังอาหรือเปล่า
ฮัลโหล
อะไรคะ
อาอยู่คอยจนรถโรงเรียนมาดีกว่า
พ่อแม่เคยรอส่งหนูขึ้นรถหรือเปล่า
ไม่ค่ะ
แน่ใจเหรอ
อาไปส่งให้ก็ได้
ไม่ต้องห่วงเราหรอกค่ะ เดี๋ยวรถก็มาแล้ว
วันนี้ทำตัวดีๆ นะ
เธอได้ยินนั่นแน่ๆ
ได้ยินอะไร
เสียงมาจากไหนล่ะ
เอามาทางนี้
แปลกจัง ติดแน่นเลย
"จูแมนจี้ เกมสำหรับผู้ที่..."
"...หาวิธีทิ้งโลกนี้ไว้เบื้องหลัง"
"ทอดเต๋าแล้วเดิน ทอดคู่ได้ทอดอีกตา"
"ผู้ใดถึงเส้นชัยก่อนชนะ"
ต้องเป็นไมโครชิพหรืออะไรซักอย่าง
พี่ทอดก่อนซิ
ก็ได้
6...
"กัดเหมือนเข็มสะกิด" "แต่เจ็บจี๊ดแสบๆ คันๆ"
อย่า
"งานนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด..."
"...เพราะคุณจ๋อมาทำให้หงุดหงิด"
เสียงอะไรน่ะ
ลิงมาจากเกมนั่น
ยุงก็เหมือนกัน
ตายล่ะ...ฉันไม่ทันเห็นตรงนี้
"นักผจญภัยระวัง"
"ถ้าคิดจะเล่นต้องเล่นให้จบ"
"สิ่งระทึกใจจากเกมจะหายไปหมด..."
"...ต่อเมื่อมีใครไปถึงจูแมนจี้" "แล้วเอ่ยชื่อนั้นออกมา"
- ลิงไปหมดแล้ว - ดี
- เก็บซะเถอะ - เดี๋ยว
เราต้องเล่นให้จบมันจะได้หายไป
ไม่งั้นอานอร่าโมโหเราแน่ๆ
รีบเล่นกันเร็วๆ เถอะ ไม่ต้องใช้ความสามารถอะไรนี่
ไม่
เธอทอดคู่ได้ทอดอีกตา
ทอดสิ
5...
"เขี้ยวของมันแหลม"
"แถมชอบรสชาติเจ้า"
"อย่ามัวซึมเซา..."
"...รีบหนีไปซะ"
ฟังดูไม่ดีเลย
มีใครอยู่ในนี้
ไม่ใช่ของจริงปีเตอร์ ภาพลวงตาน่ะ
วิ่งเร็ว
เรากลับมาแล้ว
มีใครทอด 5 หรือ 8 ใช่มั้ย
เขาค่ะ
ขอบใจ
ขอบใจจ้ะ
ขอโทษที่ทำให้ตกใจ
ขอโทษถ้าทำให้ตกใจ
ผมกลับมาแล้ว
พ่อครับ แม่ครับ
ผมกลับบ้านแล้ว
ผมกลับมาแล้ว
นี่ผมเอง ผมอลันไง พ่อครับแม่ครับ
กลับบ้านแล้ว
เธอเป็นน้องสาวฉันเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ หนูจูดี้ เขาปีเตอร์ค่ะ
แม่ล่ะ พ่อไปโรงงานเหรอ
คุณคือ...
...อลัน พาร์ริชใช่มั้ย
ใช่
เธอคือใคร
เราอยู่บ้านนี้
แล้วพ่อกับแม่ฉันล่ะ
ไม่รู้สิ
บ้านนี้ร้างอยู่หลายปีแล้ว
ใครๆ ต่างคิดว่าคุณตายแล้ว
เสียใจด้วยนะ
- ว่าอีกทีสิ - ขนแดงหางยาว
กรุณาลงมาจากรถผม แล้วไปยืนบนทางเท้าซะ
นี่ปีอะไร
ใหม่เอี่ยม
นี่ปีอะไร
- 1995 จำได้ยังคะ - 95...
มีบัตรประชาชนมั้ย
เก็บไว้ในชุดทาร์ซานอีกชุดล่ะสิ
26 ปี
บ้านอยู่แถวนี้เหรอ
เคยอยู่
แล้วย้ายไปอยู่จูแมนจี้
อินโดนีเซียค่ะ
เขาอยู่หน่วยสันติภาพ
เบนท์เล่ย์...
- คาร์ล เบนท์เล่ย์ "โซลแมน" - ญาติหนูเหรอ
ลุงเราค่ะ
เขาชอบแต่งตัวแบบนี้เหรอ
เขาเป็นพวกมังสวิรัติค่ะ
ไปให้พ้น
ลิงน่ะ ลิง
บนนี้ปกติดีอยู่เหรอ
เขาได้รับบาดเจ็บทางสมอง เมื่อ 2-3 เดือนก่อนค่ะ
อะไรน่ะๆๆ
อย่าขยับนะ
เดี๋ยว หยุดก่อน
อย่าขยับนะ อย่าขยับ
เดี๋ยวก่อนสิ จะไปไหนน่ะ
ไปหาพ่อแม่ของฉัน
ตามไป
ปิดกิจการ
เดี๋ยวรอก่อน
พ่อฉันเคยทำรองเท้าที่นี่
ดีที่สุดในนิวอิงแลนด์เลย
ขอโทษ
เย็นไว้ลูก
รู้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นกับโรงงาน
รู้สิ ปิดกิจการไง
เหมือนทุกธุรกิจในเมืองนี้น่ะแหละ
ข้างนอกหนาวนะ กาแฟหน่อยมั้ย
ทำไมเขาถึงปิดโรงงานซะล่ะ
พอลูกชายเขาหนีออกจากบ้าน...
...แซมก็ทุ่มเททุกอย่างตามหา เวลาเอย เงินเอย
ทุกอย่าง
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หยุดทำงานไปเฉยๆ
เลิกสนใจอะไรทั้งนั้น
ฉันว่าไม่มีใครรักลูกมากเท่าแซมหรอก
เอ้า
ก่อนที่จะหนาวตาย
ขอบคุณ
ยังมีสกุลพาร์ริชที่นี่มั้ย
เคยเจอบ้างเหมือนกัน
แถวถนนอดัมส์แน่ะ
"พาร์ริช" "แซมมวล อลัน แครอล แอนน์"
พ่อแม่เราก็ตายแล้วเหมือนกัน
ขณะที่เจรจาสันติภาพที่ตะวันออก...
พ่อเราทำงานโฆษณา
เธอคงคิดถึงเขาแน่ๆ
ฉันก็เหมือนกัน
ไปอีกแล้ว
หนูรู้ว่าคุณกำลังเศร้า แต่เราควรเล่นให้จบๆ ก่อน
เราเหรอ ทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะ
เผื่อมีอะไรน่ากลัวออกมา
มีสิงโตอยู่ในห้องอาด้วย หนูไม่รู้จะเอาไงดี
นึกว่าฉันเป็นพวกละครสัตว์เหรอ
อาจะกลับบ้านอยู่แล้ว
หวังว่าเธอคงไม่ตกใจ แล้วก็ไม่แพ้ขนแมวนะ
แลร์รี่เอาเปลมาเร็ว ช่วยกันหน่อย
- ชนแรงขนาดนี้เชียวเหรอ - เปล่า นี่ก็ถูกตัวแปลกๆ กัดเหมือนกัน
- ใช่จริงๆ ด้วย - กว่า 50 รายแล้วสิ
มันเกิดอะไรขึ้นวะ
ช้าๆ ไว้
- นั่นคุณโทมัสนี่ - ใครกัน
- นายหน้าขายบ้าน - เงียบๆ
ฟังสิ
ได้ยินมั้ย
ได้ยินอะไร
เข้าไปในรถ
คิดซิ
อะไรออกมาจากเกมก่อนฉัน
สิงโตตัวนึง ลิงฝูงนึง แล้วก็...
นั่น
ไม่เป็นไรๆ แค่แมงตัวนึง
อยู่ในนี้ปลอดภัย เห็นมั้ย
ปลอดภัย
อยู่ต่ำๆ ไว้ มันเจาะลึกกว่านี้ไม่ได้ ไม่ต้องห่วง
เราปลอดภัย
มันเข้ามาไม่ได้หรอก
เราปลอดภัย
เธอ 2 คนขับรถเป็นมั้ย
ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา
พ่อฉันเคยให้ฉัน ถอยรถออกจากบ้าน...
...ครั้งนึง
- ไม่เห็นยากอะไรเลย - รัดเข็มขัด
เอาล่ะนะ
เดี๋ยวก่อน
หลังคา
ง่ายเหมือนปอกกล้วย
อลัน
เอาไปห่างๆ ฉันนะ
เมื่อไหร่จะช่วยเราเล่นล่ะ
เราต้องรีบแล้วนะ เดี๋ยวอาก็จะกลับแล้ว
ดี บอกเขาเลยว่า เขาเป็นอดีตเจ้าของบ้านนี้แล้ว
เพราะพ่อแม่ฉันตาย บ้านก็ต้องตกเป็นของฉัน
ขอบคุณพระองค์
ไม่ต้องใช้ใบตองแล้ว
จะปล่อยให้ลิงทำลายเมืองเหรอ
ฮัลโหล
คุณเป็นอะไรล่ะน่ะ
ใช้เศษแก้วโกนหนวดเหรอ
เกิดอะไรขึ้น ไม่น่าถามเลย
ฉันเคยโกนมาก่อนซะเมื่อไหร่
จะไปไหนน่ะ
แล้วถ้า...ให้ปีเตอร์เล่นกับหนู แล้วคุณแค่ดูก็พอ
ขอบใจนะ ฉันเคยเห็นแล้ว
ถ้าคุณไม่ช่วย แล้วคุณจะทำอะไร
ไม่รู้สิ
สานต่อจากที่หายตัวไปมั้ง
ไม่รู้ว่าครูเนดีมาเยอร์ ยังสอนประถม 6 อยู่หรือเปล่า
มาเถอะ เขาไม่ช่วยเราหรอก เขากลัวน่ะ
ว่าไงนะ
คุณกลัว
กลัวก็ไม่เป็นไรหรอก
ไปเล่นต่อในห้องนั่งเล่นเถอะ
อย่า เธอไม่รู้หรอกว่า จะเจอกับอะไรบ้าง
จะเกิดอะไรก็แล้วแต่ เราจัดการเองได้ ไม่ต้องพึ่งคุณหรอก
ไม่ยังงั้นมั้ง
เธอว่าฝูงลิงกับยุง และสิงโตเลวร้ายแล้วใช่มั้ย
นั่นเป็นแค่เริ่มต้น
ฉันเห็นสิ่งที่เคยเห็น แต่ในฝันร้ายมาแล้ว
สิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะเจอ
สิ่งที่เธอไม่อาจเห็นได้ด้วยซ้ำ
สิ่งซึ่งหลอกหลอนยามค่ำคืน
แล้วยังเสียงกรีดร้อง
เสียงพวกมันกินกัน
ได้แต่ภาวนาไม่ให้ตกเป็นของหวานมัน
กลัวเหรอ
เธอไม่รู้หรอกว่าความกลัวมันเป็นยังไง
เธอเล่นได้ไม่เกิน 5 นาทีแน่ ถ้าไม่มีฉัน
งั้น...
...คุณจะช่วยเรามั้ยล่ะ
ฉันจะดูก็ได้
แต่ฉันไม่ได้กลัวนะ
เจ๋งมากเลย
- เป็นจิตวิทยาอย่างนึง - พ่อใช้กับฉันเรื่อยเลยแหละ
พร้อมยัง
พร้อม
อลันพร้อมยัง
ไม่มีคำว่าพร้อมหรอก
ฉันจะลองทอดใหม่
ไม่เห็นเดินเลย
ตายล่ะ ไม่ใช่ตาเธอ
ใช่สิ หนูทอดก่อน
แล้วปีเตอร์ทอด 2 หน เพราะขึ้นหน้าคู่
ตอนนี้ตาหนูแล้ว
เปล่า ดูสิ 2 ตัวนี้คือของเธอ 2 คน
แล้วอีก 2 ตัวล่ะ
ช้างนี่ที่ฉันเคยเล่น
เธอกำลังเล่นเกม ที่ฉันเริ่มเอาไว้เมื่อปี 1969
ฉันจำเป็นต้องเล่นด้วย
ไม่ใช่ตาฉัน
แล้วตาใครล่ะ
ซาร่าห์ วิทเทิล
เธอเคยอยู่บ้านนี้แหละ
น่ากลัวชะมัดเลย
เราเคยเล่นบนระเบียงนี้
- "มาดามเซรีน่า ร่างทรง" - ฉันรู้ว่าเธอต้องย้าย
เธออาจแต่งงานกับบิลลี่ แล้วย้ายไปอยู่ในบ้านรถพ่วงแล้ว
- ไปเถอะ - ถามดูก่อน
เขาอาจรู้ว่าซาร่าห์ไปไหน
ต้องรู้แน่เพราะเขาเป็นร่างทรง
เข้าใจพูดนี่
เมื่อก่อนระเบียงใหญ่กว่านี้นี่นา
สวัสดีค่ะ
ช่วยเราหน่อยได้มั้ยคะ
นัดไว้หรือเปล่า
เปล่า เรามาตามหาคนๆ นึง
มาดามเซรีน่ายังพบใครไม่ได้
คุณอาจช่วยได้นะ
อะไรเหรอ
เราอยากพบคนที่เคยอยู่ที่นี่
ฉันอยู่บ้านนี้มาตลอดชีวิต
งั้นก็ต้องรู้จักซาร่าห์ วิทเทิล สิ
ต้องการอะไรจากเธอเหรอ
ซาร่าห์
ฉันไม่ใช้ชื่อนั้นแล้ว
ซาร่าห์ วิทเทิล เหรอ
จะเอาอะไร
26 ปีก่อน คุณเล่นเกมกับเด็กคนนึง
เกมที่มีเสียงกลอง
คุณรู้ได้ไง
ผมคือเด็กคนนั้น
อลัน
คุณฆ่าเขา
ทิ้งข้อความไว้ แล้วคุณหมอจะโทรกลับนะคะ
คุณหมอบัวสทีนคะ นี่ซาร่าห์ วิทเทิล
กรุณาโทรกลับด่วนนะคะ
ฉันอยากให้ช่วยเช็คยาที่ให้กิน
เรื่องที่เราคุยกัน สิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้น...
ฉันกำลังนั่งอยู่กับเด็กที่จริงๆ แล้ว ไม่ได้หายตัวไปไหนเลยค่ะ
นี่ฉันนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเขา แล้วดื่มน้ำมะนาวอยู่
กรุณาโทรหาฉันด้วย เพื่อช่วยแปลเรื่องนี้ให้ฟังนะคะ
ขอบคุณค่ะ
หมอจะโทรมาตอน 10 โมง ก่อนเปิดคลินิค
ในระหว่างนี้...
ไม่
ฉันให้จิตแพทย์บำบัด 2 พันชั่วโมง
เพื่อให้แน่ใจว่าเรื่องนั้นมันไม่จริง ว่าฉันแต่งเรื่องร้ายกาจนั้นขึ้นเอง
มันร้ายกาจมาก
แต่ก็เป็นเรื่องจริง
ไม่...ไม่จริง
พ่อคุณฆ่าคุณ แล้วสับคุณเป็นชิ้นๆ....
ไม่เอาน่า ซาร่าห์
พ่อผมทำงั้นได้ไง
ขนาดจะกอดยังไม่เคยเลย...
...แล้วจะสับผมเป็นชิ้นๆ ได้ไง
26 ปีมาแล้ว...
...ที่เราเริ่มเล่นเกมนี้
และบัดนี้...
...เรากำลังจะนั่งลง...
...เล่นต่อให้จบ
คุณรู้มั้ย
ตอนนี้ตาคุณ
ตายๆ
ทอดสิ
ตามใจ
งั้นเอาเต๋ามา แล้วกลับบ้านไป
ไม่เล่นก็อย่าเล่น
ขอบคุณนะ อลัน
ตายแล้ว ทำอย่างนี้ได้ไงเนี่ย
มันเป็นกฎแห่งป่า อีกหน่อยก็ชินไปเอง
ฉันอุตส่าห์วาดภาพคุณ เป็นวิญญาณส่องสว่าง
อ่านสิคะ
"มันโตเร็วกว่าไม้ไผ่"
"ระวังไว้ไม่งั้นจะถูกงาบ"
ให้มันได้งั้นสิ
ตายแล้ว
บอกทีซิว่าฉันฝันไป
ไม่ใช่ฝัน
อยู่ห่างๆ ผนังไว้ แล้วอย่าแตะต้องอะไร
อย่าขยับตัวเร็วๆ
- สวยจังเลย - สวยอยู่หรอก
แต่อย่าแตะต้องไอ้สีม่วงๆ นะ มันพ่นพิษใส่
ยิ่งฝักมันยิ่งต้องห่าง พวกสีเหลืองๆ ใหญ่ๆ นั่นแหละ
เหลืองๆ ใหญ่ไหน
ปีเตอร์
จับไว้แล้ว
เอามันออก เอามันไปที
โอ๊ยตายแล้ว
อดทนไว้นะ
เดี๋ยวมา
โอ้พระเจ้า
โทษทีนะปู่
ได้เวลาเก็บเกี่ยวแล้ว
โอเคมั้ย
ว้าเว้ย
รถเราเหรอเนี่ย
รถเรา
คาร์ลตอบด้วย
- มีใครเห็นคาร์ลบ้าง - เหลือเชื่อเลยว่ะ
- ติดสิ - ตอบด้วยคาร์ล
คาร์ล
นี่คาร์ลพูด
อยู่ไหนเหรอ เรามีปัญหาควบคุมสัตว์อยู่
ให้คนอื่นจัดการเถอะ
ผมจะไปเช็คผู้ต้องสงสัย ที่บ้านพาร์ริชก่อน
เป็นพนักงานดับเพลิงซะก็ดีแล้ว
ซาร่าห์
ปล่อยนะ
- เกมยังไม่จบ - กับฉันจบแล้ว
คุณไม่ได้อยู่ในป่าอีกแล้วนะ อย่าทำกับฉันอย่างนี้สิ
ใครจะดื่มชาเย็นบ้าง ฉันไปทำชาเย็นนะ
ขอร้องเถอะ ครั้งสุดท้ายที่ฉันเล่น ชีวิตฉันป่นปี้หมด
- ชีวิตคุณน่ะเหรอ - ใช่
"เจ้าต้องไปรอในป่า จนกว่าเต๋าขึ้น 5 หรือ 8"
ฉันยังเด็กอยู่นี่
คุณหายตัวไป
แล้วมีค้างคาวฝูงใหญ่ มาไล่กัดฉันไปตามถนน
ฉันกลัวแทบตาย
ขอโทษทีนะ อลัน
ไม่มีใครเชื่อฉัน ฉันตัวคนเดียว
ผมก็เหมือนกัน
ตั้ง 26 ปีเชียวนะ
ฉันก็เหมือนกัน
ไม่เป็นไรซาร่าห์ เราก็กลัว
แต่ถ้าเราเล่น มันจะหายไปหมด
ถ้าฉันติดอยู่ในเกมล่ะ
ไม่ติดหรอก...
...เพราะผมจะไม่หยุดเล่น
หนูก็เหมือนกัน
ผมด้วย
มาน่า ซาร่าห์
นะคะ
นึกแล้วว่าวันนี้ต้องไม่ดี
ไม่เอาน่า
เราจะไปได้สวย ใจเย็นๆ ไว้
เป็นไงเป็นกัน
"พรานไพรจากป่าลึก..."
"...นำความคึกมาให้เจ้า"
อะไรเหรอ
แวนเพลท์
เจ้าคนขี้ขลาด มาเผชิญหน้ากันอย่างลูกผู้ชาย
ไม่แม่นพอ
เอาละนะ
นี่คุณ
ทิ้งปืนซะ แล้วชูมือขึ้นสูงๆ
เหลือเชื่อเลยว่ะ
ถึงแม้อลันจะรอดจากคราวนี้ ก็จะเจอเหตุการณ์แบบนี้อีก
เมื่อเราเก็บกดมากๆ ก็จะดึงดูดพลังร้ายมาหาตัว
อย่างไปติดอยู่ในป่านั่น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญนะ
ไม่มีอะไรบังเอิญหรอก
ตาใครทอด
ตาหนู
จริงเหรอ ดีจัง
คุณน่าจะบอกก่อนนะว่ามีเจ้าปืนโตด้วย
ไม่รู้ว่าจะทอดเต๋าออกมาหน้านี้นี่
เพราะเขาใช่มั้ย คุณถึงไม่อยากเล่น
คุณเองก็ไม่อยากเล่นเหรอ
คุณก่อไว้ 26 ปีก่อนแล้ว ต้องสานต่อให้จบ
เขาโมโหอะไรมา
เขาเป็นนายพรานมือสังหาร ตอนนี้เขาต้องการไล่ฆ่าผม
- ทำไม - ทำไมเหรอ
ไม่รู้สิ อะไรๆ เกี่ยวกับผม ก็ขัดหูขัดตาเขาไปหมด
- เขาเลยอยากเอาไปแขวนไว้ดูเล่น - ตาเธอล่ะ
คุณเคยปรับความเข้าใจกับเขาหรือเปล่า
จะบ้าเหรอ
- เขามีปืนนะ - อย่าหาว่าฉันบ้านะ
ห้ามเด็ดขาด
คนเขาว่าฉันบ้ามาตั้งแต่ ฉันบอกว่าคุณถูกเกมดูดไป
ฉันทอดดีกว่า
เขาเรียกฉันว่าเด็กที่เห็นอลันถูกฆ่า
ไม่มีใครมางานวันเกิดอายุ 4 ขวบของฉัน
ฮัลโหล หนูทอดล่ะนะ
- ใครนะ - หนูทอดล่ะ
เป็นอะไรไป
- อย่าทำไก๋หน่อยเลยน่า - ทอดเลย
บิลลี่แฟนเก่าคุณน่ะ
เด็กที่ขโมยจักรยานคุณน่ะเหรอ
"อย่าโง่น่า ไม่ใช่เสียงฟ้าผ่า" "ขืนอยู่เฉยจะต้องเสียท่า"
รู้สึกมั้ย
ฟังสิ
วิ่งเร็ว
สัตว์ป่าตื่น
เกม
อย่าหันมาดู
อย่าเอาไป
ทำไมไม่จับเกมเอาไว้
ช่างเถอะ เขาราศีตุลย์
- จะไปไหนน่ะ - มันบินไปหาน้ำ
ตามไปดู
ฮัลโหล
นี่นอร่านะ หายไปไหนมา
เสียใจ คุณต่อผิดแล้ว
เดี๋ยว
- ซื้ออะไรครับ - ลูกปืนแบบนี้ กุรุส
เขาเลิกทำมาตั้งแต่ปี 1903 แล้ว
อุวะ
งั้นขอเปลี่ยนกระบอกใหม่
แต่คุณต้องรอของสักพักนะ
แล้วต้องกรอกเอกสารนี้ก่อน
ผมกรอกให้เอง
หลุยส์
ถ้ามีใครถาม อย่าบอกว่าซื้อจากร้านนี้นะ
คุณไม่ใช่บุรุษไปรษณีย์ใช่มั้ย
อลัน
เงียบๆ
โอเค
เอ้า
ไม่
ปีเตอร์
- เจ๋งมาก ไม่น่าเชื่อว่าเก่งขนาดนี้ - นั่นสิ เป็นฉันใจหายใจคว่ำตาย
- ใจหายหมดเลย - เก่งมาก
ดีมาก...เอาเกมมานี่
ทำเฉยๆ นะ
ซ่อนไว้
เหลือเชื่อเลย ทุกครั้งที่เกิดปัญหาเป็นต้องเจอคุณ
ผมเหรอ แปลว่าอะไรไม่ทราบ
- ผมจะจับคุณไง - ไม่ให้จับ
เดี๋ยวก่อน จับไม่ได้นะ เขา...
คู่หมั้นเธอค่ะ
ไหนบอกว่าลุงหนูไง
ไม่เป็นไร เดี๋ยวกลับมา
อุวะ
ไหนบอกว่าไม่เคยทอดทิ้งเพื่อนไง
- ไว้ค่อยเล่นต่อทีหลัง - ทีหลังเหรอ
- เเวนเพลท์ - ใครนะ
ขอเสนอแนะให้กลับบ้านไปให้หมด
โอเค
เราจะเล่นต่อให้จบได้ไงเนี่ย
จบได้ไง ถ้าไม่มีเขา
จูดี้
อะไร
อะไรเหรอ
ผมเล่นให้จบได้เหลือแค่ 2 ช่องเอง
"กติกาจูแมนจี้ถูกละเมิด..."
"...ต้องถอยอีกตัวกลับไปก่อน"
เธอโกงเหรอ
ผมพยายามทอดเต๋าให้ขึ้น 12
งั้นก็โกงน่ะสิ
ปีเตอร์ มือเธอ ดูสิ
นี่วิลลี่นะ มันไปที่พาร์ริชคอมม่อน
ผมยับยั้งมันไม่ได้ ตามกองกำลังแห่งชาติมาด่วน
อะไรกันเนี่ย ผมว่าคุณต้องรู้
ผมรู้ เพียงแต่ว่า คุณต้องไม่เชื่อผมแน่คาร์ล
รู้ได้ไงว่าผมชื่อคาร์ล
ผมรู้มากกว่านั้นอีก
รู้ว่าคุณเคยทำงานที่โรงงานพาร์ริช
คุณมีฉายา "โซลแมน"
โซลแมน ใช่เลย
ผมทำอยู่จนตาแก่พาร์ริชไล่ออก
- ไล่ออกเหรอ - ใช่
ทั้งๆ ที่ผมมีอะไรที่จะทำให้เขาฮิต
รองเท้าคุณ
ใช่
คาร์ล...
...มันอาจไม่มีความหมายนัก เพราะมันตั้ง 26 ปีมาแล้ว...
...แต่ผมเสียใจจริงๆ
ขอโทษด้วย
เรื่องอะไร
นี่ผมเอง อลันไง
ขอบคุณ มานี่
เกิดอะไรขึ้นคะ
สงสัยลดราคาหั่นแหลกมั้ง
เมื่อกี้เห็นลิง 3 ตัว ขี่มอเตอร์ไซค์มั้ย
เก่งนี่
"งดบริการชั่วคราว"
เขียนเช็คประกันเขาก็ได้มั้ง
บอกไอ้หน้าจืดนั่นให้มาพบฉัน ถ้าเขา...
เอามานี่...เจ้าหนู
ช่วยด้วย
- ช่วยพาผมออกไปหน่อย - ไม่เป็นไรแล้วนะ
ไป
- อยู่นั่นไง - รอนี่นะ
เสร็จฉันล่ะ
พออลันได้ยินข่าวเธอเขาต้องมา
เขาไม่รู้ว่าฉันอยู่นี่ แผนคุณล้มเหลว ฉันไปล่ะ
อย่านะ ไม่งั้นฉันระเบิดสมองเธอ
ตามตำรวจมา
วิธีนี้ล่ะจะได้ผล
เช็คราคา
"ไม่ขาย"
ถ้าปล่อยผมไป ผมหยุดเรื่องนี้ได้
เรื่องอาจฟังดูแปลกๆ แต่มันจริง
คุณต้องช่วยผม
ผมทำแล้วอาจต้องเสียใจภายหลัง
อยู่นิ่งๆ
เอ้า ปล่อยตัวแล้ว
เอาไงต่อ
- คุณอยู่นี่แหละ - กุญแจผม
เพื่อตัวคุณเองนะ
- กุญแจมือผม - ผมจำเป็นต้องทำอย่างนี้
- อลัน - แล้วคุณจะขอบคุณผมทีหลัง
คาร์ล เหตุฉุกเฉิน
คาร์ล มีคนจับหญิง เด็ก 2 เป็นตัวประกันที่เซฟลอท
รู้สึกจะเป็นพรานไพรที่คุณแจ้งเข้ามา
ตอบด้วยคาร์ล
- เซฟลอทอะไร - ร้านลดแลกแจกแถม
- เถิบไป - เดี๋ยวๆ ค่อยๆ
อย่าตกใจผมเคยขับมาแล้ว...ครั้งนึง
ช่วยด้วย
เซฟลอทอยู่ไหน
- ถนนมอนโรกับเอลม์ - อ๋อ...โบสถ์
เปลี่ยนเป็นร้านขายเบอร์เกอร์แล้ว ถ้ายังเหลืออยู่นะ
คนเมืองนี้บ้ากันไปแล้ว
จูดี้
แย่แล้ว เรามีเพื่อน
ไม่เป็นไร ตำรวจจราจรน่ะ
- เกมอยู่นี่ - รีบออกไปเถอะ
ฮ่วย
- ปิดซะ กดปุ่มนั่น - เจอแล้ว
อย่าดุกดิกเดี๋ยวยิงเข้าให้
ก็ยิงเลยสิ
เธอไม่ใช่คนทอดเต๋า อลันต่างหาก
อยู่นั่นไง
เหยียบเบรค
เบรค
เหยียบแล้ว
- เบรคแตก - เหยียบเบรคโว้ย
เดี๋ยวเขาต้องมาแน่
ฉันตายแน่
ซาร่าห์
โอเคหรือเปล่า
- ปีเตอร์ล่ะ - ผมอยู่นี่
ดีจริงๆ
"จงจำไว้ เหตุการณ์จะไม่มีวัน นอกเหนือความควบคุมคุณได้"
"จบม้วน 3"
"ข่าวล่ามาแรงจากแบรนท์ฟอร์ด..."
"...มีผู้บาดเจ็บเข้าโรงพยาบาล อย่างน้อย 98 ราย..."
"...จากอาการผื่นคันไปจนถึงลมบ้าหมู"
"โรงพยาบาลท้องถิ่นทำงานหนัก..."
"...จนเจ้าหน้าที่สาธารณสุขแนะนำ ให้ผู้ที่มีอาการดังกล่าวโปรดโทรแจ้ง 911"
ได้แล้ว
อลันคุยกับเขาหน่อยน่า
อะไรเหรอ เราไม่มีเวลาแล้วรู้มั้ย
เขายังเด็กอยู่และตั้งใจช่วยเรา
- ก็ได้ เอ้า - ขอบคุณ
จูดี้ มานี่
ฉันเตือนเธอแล้วนะ ปีเตอร์
แต่เธอยังขืนจะเล่น
ร้องไห้ทำไม
อย่าร้อง เชิดหน้าเอาไว้
เชิดเอาไว้สิ
ร้องไห้ช่วยอะไรใครไม่ได้หรอก
เมื่ อ เธ อ มี ปั ญ ห า...
...จงสู้หน้ามันอย่างลูกผู้ชาย
ขอโทษที
ถูกขังอยู่ในป่าซะ 26 ปี ก็ยังอุตส่าห์ติดนิสัยพ่อมาได้
ไม่เป็นไรนะ ขอโทษที
ไม่เป็นไร
อย่างเธอว่า กลัวก็ไม่เห็นเป็นไร
ไม่ใช่อย่างนั้น
งั้นอะไรล่ะ
พร้อมยัง
อย่าวิตก
ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวเราจะช่วยเธอ กลับเป็นคนเก่าแล้ว
เพราะเราจะเข้าไปในนี้ด้วยกัน...
...แล้วนั่งเล่นกันต่อให้จบ
ไม่ว่าจะยังไง...
...ก็ตาม
จู่ๆ รู้สึกเหมือนกลับบ้านขึ้นมาเลย
"ประตูปิดไม่สนิท"
นี่คาร์ลพูด
ผมรู้แล้วว่าใครเป็นตัวการ
ผมกำลังจะไปบ้านพาร์ริชนะ ส่งคนไปเสริมด้วย
โลเรน
เดี๋ยว
อะไรอีกวะ
หยุด
หยุดก่อน
มีปัญหาอะไรเหรอครับ
ขอติดรถไปบ้านหน่อยค่ะ
บ้านคุณอยู่ไหน
ถนนเจฟเฟอร์สัน บ้านพาร์ริชเก่า
คุณมีลูกมั้ย
ชายคนหญิงคนหรือเปล่า
พระเจ้าช่วย เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ขึ้นมา เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง
เย็นไว้
ดี เอาไปเลย
ไปบ้านนั้นกันเถอะ
ไปเล่นที่อื่นไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ ผมโตขึ้นจากในนี้
ข้างนอกซิน่ากลัว
ตาฉันล่ะ
ซาร่าห์
ถ้าคุณทอด 12 จะชนะ
พร้อมยัง เอาล่ะนะ
ไม่เป็นไร
"ขึ้น 8 ค่ำของทุกเดือน..."
"...มรสุมจะมาเยือน..."
"...ยังหนองน้ำเจ้า"
มรสุม
ดีนะ ที่เราอยู่ในบ้าน
ฝันไปเถอะ
ฝนนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอกน่า
แต่ตกห่าใหญ่ฆ่าเราได้นะ
ทางนี้
เอาไงต่อ
ขึ้นไปที่ดอนเร็วเข้า
อยู่รวมกันไว้
เธอเป็นอะไรมั้ย
- จูดี้ - อลัน
- อะไร - อะไรน่ะ
ว่ายไปเร็ว
อลัน
ว่ายเร็ว ไปอีก
อยู่บนโต๊ะนะ ขึ้นจากน้ำ
ขึ้นไปโคมระย้า
ขึ้นไป
มานี่ ซาร่าห์
เธอเป็นอะไรมั้ย
ไม่เป็นไรๆ
อลัน
จูดี้ ปีเตอร์
ถอยมาเถอะครับ ผมเอง แค่นี้เรื่องจิ๊บจ๊อย
สงสัยเปิดทีวีทิ้งไว้ดังไปหน่อย
ปีเตอร์
จูดี้
อยากทำอย่างนี้มานานแล้ว ถอยไปหน่อยนะครับ
ยื่นมือมา
- จับมือผมไว้ - จับแล้ว
อลัน
ถือไว้
- ไม่เป็นไรนะ - ค่ะ
คุณปล้ำกับจระเข้เพื่อฉัน
ตะโขงต่างหาก
จระเข้ไม่มีพังผืดที่เท้าหลัง
ไปเถอะ
ฉันเข้าใจผิดเอง
มาต่อเถอะ
ตาฉันนะ
รู้แล้ว
แบบเกมนายพลมัสตาร์ดไง เกมบอกใบ้น่ะ
"จงระวังพื้นที่เจ้ายืนอยู่"
"มันดูดสูเร็วกว่าทราย"
อลัน โอเค
ใจเย็นๆ ไว้
อย่าดิ้นรน
- เย็นไว้ - เย็นแล้ว
เกาะไว้
ดึง
เอาล่ะ เกาะไว้แล้ว
ดึง
มาแล้ว
เร็วเข้า
ดีเลย
ได้แล้ว
อย่าใช้ของที่มันเปราะบางได้มั้ย
"มีบทเรียน..."
ไม่เป็นไร
"มีบทเรียนให้เจ้าศึกษา..."
จับได้แล้ว
"...ว่าบางครั้งต้องถอยกลับ ช่อง"
เจ็บหรือเปล่า
ไม่หรอก
ตายจริง
ขอบใจมากจูดี้ หัวแหลมมาก
ซาร่าห์กับฉันอยากหลุดออกจากพื้น
ตอนนี้ตาเธอล่ะ ปีเตอร์
ตกลง
นึกว่าจะเสียคุณไปอีกแล้วสิ
ขอบคุณที่คราวนี้อยู่กับผมด้วยนะ
"อยากให้ช่วยหรือคอยไปก่อน"
"เราช่วยเจ้าแน่เพราะเรามี 8 กร"
อะไร อะไรเหรอ
- อะไร - เปล่า
"เปล่า" ทำไมร้องโวยวายล่ะ
พระเจ้า
พ่อฉันเก็บขวานไว้ที่โกดังชายป่า
เร็วเข้า ไปๆๆ
อะไรเหรอ
ซาร่าห์
จูดี้
ปีเตอร์
อานอร่า ผมเองครับ ปีเตอร์
ขอโทษครับยังพูดไม่ได้ ไว้อธิบายให้ฟังนะครับ
- ซาร่าห์ - อะไร
ตาคุณล่ะ ทอด 7 จะชนะ
- ทอดได้ไง - อมเต๋าไว้สิ
จูดี้ เอาเกมมา เร็วเข้า
จูดี้
โอเคหรือเปล่า
ฉันโอเค ช่วยพวกเขาเร็ว
เร็วเข้า จูดี้
เอาเต๋ามาให้ฉัน
"เจ้าเกือบถึงจุดหมายเข้าไปทุกที..."
"...เสียแต่บัดนี้แผ่นดินกำลังจะไหว"
จูดี้
โอ้พระเจ้า
อะไร
อยากให้พ่อกับแม่อยู่ที่นี่จัง
เหมือนกันเลย
- จะรอดได้คือต้องเล่นให้จบ - ตาคุณแล้ว
เอาเกมมา...เกม
ฉันไม่ปล่อยคุณแน่
อลัน
อย่าดุกดิก
ลุกขึ้น
อะไรอยู่ในมือ
ทิ้งลงไป
สิ้นสุดกันทีนะ หมีน้อย
จบเกมแล้ว
หยุดหนีได้
ไม่
ไม่กลัวเหรอ
กลัวจนตัวสั่นแล้ว
แต่พ่อสอนไว้ว่า...
...เราต้องสู้หน้ากับสิ่งที่เรากลัว
เด็กดี
ในที่สุดเจ้าก็สำแดงความเป็นลูกผู้ชาย
มีอะไรจะสั่งเสียมั้ย
"จูแมนจี้"
อะไรนะ
จูแมนจี้ไง
ไม่นะ อลัน
พ่อลืมสุนทรพจน์
ผมดีใจจังเลย ที่พ่อกลับมา
พ่อเพิ่งไปแค่ 5 นาทีเอง
แต่กับผมมันนานแสนนาน
ไหนบอกจะไม่พูดกับพ่อไง
ไม่ว่าผมพูดอะไรกับพ่อไป
ผมขอโทษด้วยครับ
พ่อโมโหไปหน่อย
พ่อก็ขอโทษ ขอโทษนะ
นี่...
ถ้าไม่อยากไปคลิฟไซด์
ก็ไม่ต้องไป
พรุ่งนี้ค่อยคุยกันใหม่ อย่างลูกผู้ชาย
อย่างพ่อกับลูกดีกว่ามั้งครับ
ดีมาก
พ่อต้องไปแล้ว เป็นแขกรับเชิญเชียวนะ
พ่อ
ในปี 96...คือว่า...
...วันนี้ที่โรงงานนั่น...
...ไม่ใช่ความผิดคาร์ล
ผมเอารองเท้าวางบนสายพานเอง
พ่อดีใจที่ลูกบอก
ขอบใจ
บ๊ายบาย พ่อ
บ๊ายบาย
ตายแล้ว จูดี้กับปีเตอร์
อลัน
ไม่อยู่หรอก
นี่มัน 1969
พวกเขายังไม่เกิดด้วยซ้ำ
ชักจะลืมไปแล้วว่าเป็นผู้ใหญ่น่ะเป็นไง
ไม่เป็นไร
ตราบใดที่เราไม่ลืมกันและกัน
และจูดี้กับปีเตอร์
มีอะไรอย่างที่ฉันอยากทำ...
...แล้วต้องรีบทำก่อนที่จะรู้สึกเป็นเด็กอีก
คงไม่มีสอนขับรถตอนประถม 6 นะ
สุขสันต์วันคริสต์มาส
ลองชิมหรือยังคะ
พ่อครับ รองเท้ากีฬานะ
ที่ผมว่า...ไม่ใช่บรา
มากันแล้ว
ผมต้องวางล่ะ เจอกันที่สนามบินนะ
พ่อเป็นของขวัญที่ดีที่สุด
- มาแล้วเหรอ - มาแล้ว เร็วเข้า
- ดีใจที่คุณมาได้ - ขอบใจ
นี่มาร์ธา
นี่ซาร่าห์
- ยินดีที่รู้จัก - ลูกๆ ล่ะ
ตายล่ะ นี่ไงพวกเขา
คุณรู้ได้ไง
เดาน่ะค่ะ
- ว่าลูกคุณ - เดาเก่งนี่
จูดี้กับปีเตอร์...
ทักคุณกับคุณนายพาร์ริชสิลูก
ยินดีที่รู้จักค่ะ
เช่นเดียวกันจ้ะ
อย่างที่ฉันจำเธอได้เลย
ผมรู้สึกเหมือนกับว่า เรารู้จักเขาดีเพราะว่า...
คุณเล่าให้อลันฟัง
แล้วผมเล่าต่อ
- ผมไปหยิบของขวัญก่อน - ดีค่ะ
เรารักเด็กๆ ค่ะ
เมอร์รี่คริสต์มาส
เจ๋ง
คุณจะเริ่มงานได้เมื่อไหร่
มาร์ธากับผมว่าจะไปเล่นสกี ที่ภูเขาร็อคกี้กันก่อน
ไม่นะ
ขอโทษ
เราเพียงแต่อยากให้...
คุณเริ่มวางแผนการตลาด รองเท้าใหม่เร็วๆ
ไม่มีปัญหา อาทิตย์หน้าเริ่มได้เลย
ดีเลย
ผมจะแนะนำเพื่อนร่วมงาน ให้คุณรู้จัก ตกลงมั้ย
มาสิ คิดว่าเป็นบ้านเธอเองนะ
ทำตัวตามสบาย
"เสียงอะไรน่ะ"